Lindo Adorno Pa' Mi Apero

Stier met een rode kleur
Door de volle hoorns
Nooit de kudde gekruist
Om vrij te grazen in het veld
En hij liep in het dichte
Brullend als een wild dier

Het vinden van hem was een voorteken
Van een nabij onheil
Want hij had de slechte gewoonte
Als een tol draaide hij rond
En met de vracht in een race
Tilte hij op met zijn hoorns

Zijn hoorns waren gevlekt
Verschillende vrachtwagens op zijn naam
Niemand wilde hem achtervolgen
En de meest beruchte dief
Keerde op een middag gebroken terug
En het beest ging weer weg

Ik hing mijn leven aan de touwen
Het was een duel tussen ons twee
Die dappere en wendbare
Ga ik met mijn teugels vastbinden
Hij heeft mijn geduld
En trots als renner gebroken

Hij blijft niet staan
Daar stuur ik hem naartoe, de tweede keer

En binnen!
Mijn vracht een Zwart met een witte kop
Veteraan, goede teugels
Dapper voor de boerderij
Hoe schuchterder, hoe beter
Ik bedekte hem met de deken
En ik ging de weg op

Hij brulde al in de kudde
En ik ging tegen de wind in
Er waaide een noordenwind, dat kan ik je niet vertellen
Hij was mijn beste bondgenoot
Ik zette hem op het paard
En daar bond ik de teugels vast

Ik dacht eraan om hem te castreren
Om zijn zonden te betalen
Maar bij het zien van zoveel koppigheid
De hoorns raakten de grond
Stak ik mijn mes erin
Tot de handgreep en in één keer

De huid van die rode
Bewaar ik voor mijn herinneringen
Acht slagen, zes teugels
Een relikwie dat prachtig is
Vandaag de dappere en wendbare
Is een versiering in mijn uitrusting