Ya no estás

Het is als het water dat tussen je voeten glijdt,
als de zomerwind die je ooit voelde.
Als de schaduw van de berg die je ziet,
als de woestijn en het verhaal dat je kent.

Het is als klei die je kindertijd verfrist,
et is als wanneer je jezelf toestaat niet te weten.
Hoe graag ik je ooit zou willen bereiken,
of ik je zou volgen om nooit meer terug te keren en
voelen, voelen, voelen, voelen.

Misschien kom je op een dag terug om te zien hoe het is,
je zult genieten zoals toen je het net wist.
Ze zullen je niet meer kunnen kwetsen,
en ik zou je volgen om nooit meer terug te keren en
voelen, voelen, voelen, voelen.