Je suis de toi

Mijn kindertijd doorkruisen met gesloten ogen
De stilte vermijden, de blik van mijn moeder op regenachtige dagen
Tot de vrede, de laatste traan
De woede achterlaten en mijn vader de wapens teruggeven

Ik ben van jou, ik draag je in mij
Ook al ben ik niet perfect, jij hebt me gemaakt
En dat heb ik aan jou te danken
Ik ben van jou, oh, ik ben je niet boos
Ik heb van dit verdriet mijn stem gemaakt

Mijn dromen aan de vlieger hangen
Mijn voeten in de zee planten, smekend om de wind die opsteekt
De herinneringen uitdagen, de moed vinden
Om zelfs het ergste te vergeven en eindelijk de bladzijde om te slaan

Ik ben van jou, ik draag je in mij
Ook al ben ik niet perfect, jij hebt me gemaakt
En dat heb ik aan jou te danken
Ik ben van jou, oh, ik ben je niet boos
Ik heb van dit verdriet mijn stem gemaakt

(Ik ben van jou)
Ik zocht je blik
(Ik ben van jou)
Ik verlangde naar je armen
(Ik ben van jou)
Ik gaf de voorkeur aan het vertrek boven de schreeuwen van onze stemmen
(Ik ben van jou)
En als het te donker is
(Ik ben van jou)
Steek ik mijn vreugde weer aan
(Ik ben van jou)
Ik heb de spiegels weggegooid waar je me niet zag

Ik ben van jou, ik ben je niet boos
Want ik heb van dit verdriet mijn stem gemaakt