Lament

Ik ben zo ver weg
Van alles wat ik me droom
Wanneer en waar ik ben
Ik ben bang dat ik al het goede mis
Ik kan niet meer
Kan mezelf en mijn wereld niet meer verdragen
Maar er is niemand die me ziet
En er is niemand die me kent
Ik blijf hier in mezelf

Midden onder jullie
Leef ik een leven zonder geluid
Zelfs als jullie me zien
Kijken jullie alleen naar me, niet in me
Ik, onontdekt
Nog niet in kaart gebracht, nog niet gevonden
Zo blijf ik onaangeroerd achter
Zo blijf ik voortdurend bedrukt
Ik blijf hier in mezelf

Nog in vlees en bloed
Nog levend en liefhebbend en dromend
Maar de dromen parelen af
Parelen af op de ruwe mantel van deze wereld
Ik, kan niet gaan
Voordat ik deze mantel niet verscheur
Slechts een kleine scheur is genoeg
Slechts een kleine scheur is voldoende
Zodat ik kan slapen