Der Letzte Hilfeschrei

Weeken en maanden verstrijken
En de eenzaamheid staat me bij
(Dat is) Dat is de prijs, ijzeren eenzaamheid
Dat is de nachtmerrie van mijn bestaan
Alleen, vergeten, verbannen naar ballingschap
Geen liefde, warmte, hoop, alleen de verlangen brandt in mij
Ik hoor alleen stemmen en geklets
Maar niemand praat ooit met mij
Ik wil hier weg, ik wil hier uit, ik weet niet eens wat me ontbreekt
Ik ben gezond

Waar zijn de mensen die me hun liefde beloofden?
Waar zijn mijn ouders die me verwekten?
Waar zijn mijn vrienden die er voor me waren?
Waar is de vrouw die van me houdt?
Heeft ze me vergeten?
Heeft iedereen me vergeten?
Is er iemand die me in de steek heeft gelaten?
Is er iemand die me achtergelaten heeft?
Kan zich niemand mij herinneren?
Kan niemand me helpen?
Ben ik helemaal alleen?
En waar is de dokter?
En waar zijn de zusters?
Ik heb hulp nodig!
Ik ben bang!
Help!