La Inmensidad
La Maravillosa Orquesta Del Alcohol
De Onmetelijkheid
Ik stelde me voor het universum in een doos te hebben
De huid van mijn ego te trekken dat ik meesleep
Het heelal verlichten
Wolken die eerst altijd zwart leken
Zijn nu caleidoscopen in het midden van een vulkaan
Laat me geloven (laat me geloven) dat je kunt leven
Onder jouw regels zonder te voelen
Dat het niet goed gaat komen
Het gaat niet goed komen
Het gaat niet goed komen
Jammer van de splinters in mijn vingers
Van zeemansknopen
Die me niet laten gaan
We zijn allemaal slachtoffers van angst
Van de duizelingwekkende onmetelijkheid van het bestaan
Ik zoek hoop bij mijn medemensen
Mezelf herkennen tussen de plassen
Ik hoor de zee trillen
In de treurige nachten
Wanneer de wind zwijgt
Sterven als een zwerver in Parijs zoals Oscar Wilde
En redden in Olympia zoals Edith
Ik wil de schuld verbranden en schreeuwen
Non, je ne regrette rien
Het gaat niet goed komen
Het gaat niet goed komen
Het gaat niet goed komen
Jammer van de splinters in mijn vingers
Van zeemansknopen
Die me niet laten gaan
We zijn allemaal slachtoffers van angst
Van de duizelingwekkende onmetelijkheid van het bestaan
Met de voeten bungelend boven de afgrond
Zoekers naar zichzelf
Hebben rust nodig
Ze blijven het wiel draaien
Terwijl ze denken dat ze alleen maar spelen
Ze hebben de waarheid nodig
Ze hebben de waarheid nodig
Ze hebben de waarheid nodig
Jammer van de splinters in mijn vingers
Van zeemansknopen
Van de duizelingwekkende onmetelijkheid
