Ella

Ik ben moe van het smeken
ik ben moe van het zeggen
dat ik zonder haar, van verdriet sterf
ze wilde niet meer luisteren
en haar lippen gingen open
het was om me te zeggen, ik hou niet meer van je
ik voelde dat mijn leven
verloor in een afgrond
diep en zwart
zoals mijn geluk
ik wilde de vergetelheid vinden
op de Jalisco manier
maar die mariachis
en die tequila
maakten me aan het huilen.

Ik ben moe van het smeken
om de tranen in mijn ogen
ik hief mijn glas en toastte op haar
ze kon me niet afwijzen
het was de laatste toast
van een bohemien voor een koningin
de mariachis zwegen
uit mijn zwakke hand
viel mijn glas zonder dat ik het merkte
ze wilde blijven
toen ze mijn verdriet zag
maar het was al geschreven
dat die nacht
ik haar liefde zou verliezen.