Osadía

Houten ogen, vol met wrok
Die niemand kan laten breken
Kromme tanden, trouw en sterk
Die je huid nooit zal verlaten

Zo zeker van jezelf
Zo ver van je ziel

Geef me je moedigheid
Om het alleen maar los te laten
Zodat het het daglicht ziet
Zodat het danst, zingt en schildert

Hoe lang heb je gefaked?
Je verstopt je voor de nacht

Zo zeker van jezelf
Zo ver van je ziel

Geef me je moedigheid
Om het alleen maar los te laten
Zodat het het daglicht ziet
Zodat het danst, zingt en schildert

Jij, verkleed als iemand anders
Altijd een kind van de wereld