Majareta

Het was een donderdag in de winter, zo koud als saai
Ik moest alleen naar buiten, mijn vrienden lieten me in de steek
Maar de nacht weet dat, ook al knijpt de kou me
Ik ben altijd trouw geweest, van maandag tot zondag

Vandaag wil ik goede gesprekken vinden
Een vrouwelijk lichaam, een glas vol liefde
Als je de bar niet sluit, open ik mijn hart
Ik nodig je uit om met de maan te wandelen als een lantaarn

We zullen de sterren tellen
We zullen ons hoofd verliezen
Verboden om op de klok te kijken
Jij doet je kleren uit
Ik word helemaal gek
En ik geef je een lied
We zullen de zon ontwijken

En nu, waar ben ik? De zon heeft me wakker gemaakt
Hij kwam binnen via het raam, heeft me verrast
Wie is die vrouw? Waar is mijn kamer?
Hallo, hoe heet je?