A T A R A X I A

Je gaat me vergeven
Ik heb me iets te veel vermaakt
Onbewust ben ik de draad kwijtgeraakt
En ik viel niet in

Hoe laat het al was
Kijk hoe de klimop omhoog kruipt
We moeten snoeien, proberen het te bedwingen
Voor april

Hoe graag zou ik willen praten
Op dit uur laat de angst me niet eens ademhalen
Me uitbreiden binnen jou
Is het minste wat me kan laten herleven
Ik wil niets meer

Je laat me kunnen slapen
Dat ik kan fantaseren
Je laat me kunnen inhiberen
Mijn neurale stroom

Jij laat de tijd stil staan
En alles wordt wit
En ik denk aan niets, niets meer
Jij ziet een licht in mij
Dat niemand ooit heeft gezien

Jij weet mijn
Weinig wilskracht te verlossen
Jij komt volledig mijn lichaam binnen
Me injecterend met ataraxia
Ik voel niets meer, niets, niets
Niets meer

Wat een beperkte capaciteit
Om controle te hebben over mijn leven
Om deze eeuwige apathie te overwinnen
Onbekwaamheid
Gesmeed door het ontwijken
Van de waarheid die me onbeschermd liet
En mijn schaduwen blootstelde
Mijn gebrek aan houding

Ik mis het om te kunnen praten
Op dit uur laat de angst me niet eens ademhalen
Me uitbreiden binnen jou
Is het minste wat me kan laten herleven
Ik wil niets meer
Je laat me kunnen slapen
Dat ik kan fantaseren

Je laat me kunnen inhiberen
Mijn neurale stroom
Jij laat de tijd stil staan
En alles wordt wit
En ik denk aan niets, niets meer
Jij ziet een licht in mij
Dat niemand ooit heeft gezien

Jij weet mijn
Weinig wilskracht te verlossen
Jij komt volledig mijn lichaam binnen
Me injecterend met ataraxia
Ik voel niets meer, niets, niets
Niets meer

Wat een beperkte capaciteit
Om controle te hebben over mijn leven
Je laat me kunnen slapen
Dat ik kan fantaseren
Je laat me kunnen inhiberen
Mijn neurale stroom

Jij laat de tijd stil staan
En alles wordt wit
En ik denk aan niets, niets meer
Jij ziet een licht in mij
Dat niemand ooit heeft gezien

Jij weet mijn
Weinig wilskracht te verlossen
Jij komt volledig mijn lichaam binnen
Je injecteert me met ataraxia
Ik voel niets meer, niets, niets
Niets meer