Qué nos va a Pasar

Elke dag probeer ik te raden waar je vandaan komt;
dat is net zoiets als raden wat ons te wachten staat.

Je bent al een tijdlang, soms een beetje vreemd,
Ik vraag me ongerust af wat ons te wachten staat.

Ik weet niet meer wanneer het gesprek verwaterde,
of het moment waarop jij zegt dat er iets veranderd is.

Toch, ondertussen, houd ik de hoop vast
en de dingen die we vandaag op het plein zeiden.

Nu je weggaat, zal ik om vergiffenis vragen en jij zegt van niet,
en dat is prima, je weet wel waarom.
Ik zal me verstoppen, nu je weggaat,
Ik kom niet meer naar buiten; zeg me waarvoor, als ik je niet ga zien.

Toch, ondertussen, houd ik de hoop vast
en de dingen die we vandaag op het plein zeiden.

Nu je weggaat, zal ik om vergiffenis vragen en jij zegt van niet,
en dat is prima, je weet wel waarom.
Ik zal me verstoppen, nu je weggaat;
Ik kom niet meer naar buiten; zeg me waarvoor, als ik je niet ga zien.

Wanneer de tijd verstrijkt, leer je iemand anders kennen
en zal je me vergeten, en dat is normaal.
Ook al doet het pijn, het gebeurt altijd zo,
en we doen ons best om het te verbergen.