Ramiro Sierra

De sneeuw viel naar beneden
De dennen bevroren
Op de rand van de madroño
Waren wapens gericht
Alleen de sneeuwvlokken
Verdoezelden die richtingen

Je hoort een stier brullen
Die kwam met de kudde
En de hoeven van het paard
Van de man die ze dreef
Ramiro liet het beest gaan
Terwijl hij de rand omging

Het paard was een criollo
Maar goed getraind
Daarom, zonder zijn ruiter
Wist hij het vee te drijven
Ramiro was trots
Op zijn retinto Dosalvo

Ramiro Sierra zei
Hier bedriegt niemand
Ik kwam alleen om te eisen
De dood van mijn maat
En om het vee op te halen
Dat die lafaards hebben gestolen

Het waren zeshonderd stieren
Ook melkvee
Daarom waren ze hebberig
Die verdomde veedieven
Maar ze wisten niet dat Ramiro
Hun huid zou opensnijden

Kaliber tweeëntwintig
Wat een mooie schreeuw
De kreten verwarden zich
Met het geloei van de koeien
En de echo's van de bergen
Deze ballade werd opgenomen

Vaarwel retinto Dosalvo
Je zult altijd de eerste zijn
Don Pablo Chávez is overleden
Die rijke veehouder
Hopelijk in de hemel
Blijft hij kalfjes sluiten