Juan Martha

Ze zeiden dat hij de duivel droeg
Leugens, hij had niets bij zich
Wat hij om zijn middel had
Was een pistool, een revolver

Hij stal en vermoordde mensen
Omdat hij zich zo vermaakte
Op zijn hoofd stond een prijs
Vijftienduizend pesos was hij waard

Juan Martha was dapper
En gevreesd door de overheid
De rangers vreesden hem
Alsof hij vergif was

Zijn moeder huilde
Huilde en zei het hem
Als ze mijn zoon vrijgaven
Zou ik vijftienduizend pesos geven

Huil niet meer, moeder
Bied ze niets meer aan
Want als ik bij die heuvel kom
Lach ik om de afspraak

Huil niet meer, moeder
Tortuur me niet meer
Want van de honderd levens die ik moet
Betaal ik met één

Vanavond, met de maan
En morgen, met de zon
Zullen ze mijn leven afnemen
Hetzij voor de liefde van God

Met deze neem ik afscheid
Maar ik laat jullie een brief achter
Zodat jullie blijven zingen
Het verhaal van Juan Martha