MARIA

Ik ren weg van de dromen van gisteren
In mijn hoofd weet ik het al helemaal
Rechts of links, ik heb er genoeg van
Ik stap uit de mooie sporen

Alleen maar onzin komt steeds dichterbij
In mijn hart ben ik het aan het verdoezelen
Ik voel dat ik een belachelijke hond word
Die niet eens zijn eigen naam kan zeggen

Lang geleden hoorde ik het in een dansverhaal
Als jij echt bestaat, dan is het zo

Maria, ik zie mezelf verward door je ondeugende antwoorden
Maria, laat me weten dat het een voor de hand liggende vergissing was
Maria, vertel me een beetje over de betekenis van niet kunnen zijn wie ik ben
Maria, vertel het me, als een touw dat geen einde kent, ik weet het niet

Ik ren weg van de dromen van gisteren
In mijn hoofd ben ik net bezig
Het doet geen pijn om de steken te voelen
Oh Maria, als het kan, kom dan alsjeblieft dichterbij

Morgen zullen de volwassenen hun herinneringen verliezen
Een onopvallend lied, dat wordt opgedrongen
Als ik me er maar mee vermeng, wordt het misschien makkelijker
Maar voor mij zal het nooit vergeven worden tot de dood

Het geluid van de wind verbergt jouw plek
Misschien is het onmogelijk om je te ontmoeten, mijn zus
De omweg maakt me zo ver weg
Als ik de woorden die ik heb uitgesproken ergens heb gehoord

Maria, ik zag je glimlachen in het gevaar dat je bezocht
Maria, voor mijn ogen huil ik om het nieuws dat me niet aanstaat
Maria, slechts een moment dat ik verdrink in je zachte handen
Maria, ik heb het gevoel dat ik gered word, de dromen van gisteren vervagen

Maria

Maria, ik zie mezelf verward door je ondeugende antwoorden
Maria, laat me weten dat het een voor de hand liggende vergissing was
Maria, vertel me een beetje over de betekenis van niet kunnen zijn wie ik ben
Maria, vertel het me, als een touw dat geen einde kent, ik weet het niet

Maria, laat me de wereld die is gemaakt vernietigen en geef me zachte tranen
Maria, blijf bij me, die niet kan zijn wie ik ben, van nature
Maria, voor alles dat ik nog niet heb gezien