Vestido de Cristal

Als het nodig is om in zijn ogen te kijken, kijk ik
Ik denk dat het tijd is
Zwarte ogen, huid van ijs, stem van vuur
Ik voel het als ik hem zie, maar zonder angst

Vergeten doet me niets
Ik lieg niet en negeer zijn spel niet
Als zijn kleed van kristal
In stilte breekt

Hij heeft me verrast met zijn tranen
In mijn handen stervend van dorst
En nu zal ik zeggen
Waarom ik me niet meer
Onder zijn huid heb verstopt

Vergeten doet me niets
Ik lieg niet en negeer zijn spel niet
Als zijn kleed van kristal in stilte breekt
Hoe zwak is zijn vermomming

Zwarte ogen, huid van ijs, stem van vuur
Vergeet niet
Ik voel geen angst meer!

Vergeten doet me niets
Ik lieg niet en negeer zijn spel niet
Als zijn kleed van kristal in stilte breekt
Hoe zwak is zijn vermomming