La Chanson de Prévert

Oh, ik zou zo graag willen dat je je herinnert
Dat dit lied van jou was
Het was jouw favoriet, geloof ik
Het is van Prévert en Kosma
En elke keer als de Dode Bladeren
Mij aan jou doen denken
Dag na dag de dode liefdes
Blijven maar sterven

Met anderen geef ik me natuurlijk over
Maar hun lied is eentonig
En langzaam raak ik ongevoelig
Daar is niets aan te doen
Want elke keer als de Dode Bladeren
Mij aan jou doen denken
Dag na dag de dode liefdes
Blijven maar sterven

Kun je ooit weten waar het begint
En wanneer de onverschilligheid eindigt
De herfst gaat voorbij, de winter komt
En dat het lied van Prévert
Dit lied, de Dode Bladeren
Uit mijn herinnering vervaagt
En op die dag zijn mijn dode liefdes
Eindelijk klaar met sterven

En op die dag zijn mijn dode liefdes
Eindelijk klaar met sterven