Guitar To Kodoku To Aoi Wakusei

Plotseling valt de avondbui, aa, ik heb geen paraplu
De lucht heeft geen humeur, dat interesseert me niet
Wat voor kleding moet ik dragen als de seizoenen veranderen?
Waar zijn de lente en de herfst gebleven?

Ik kan niet ademen, de druk van de informatie
De spiraal van de chaos, waar ben ik?
Het is zo vreemd dat ik zo hard ademhaal
De wereld maakt geen geluid, zo raar

Te kort, te kort, niemand die het opmerkt
Ik schreeuw in een toestand waarin ik geen geluid kan maken
Waarom zou ik dit aan iemand laten zien?
Ik ben dom, ik zing gewoon
Zou ik het opgeven of naar de sterren kijken?

De klusjes zijn eindeloos, ik ben moe
Ik raak de scherpe punten een beetje aan
Met een lichaam van driehonderd centimeter
Huil ik wanhopig, hier is de muziek, dit is de aarde

Ik knijp in de lucht en sla de lucht aan
Ik doe niets, ik ben machteloos
Maar als ik met mijn hand dit staal aanraak
Lijkt het alsof er iets verandert

Het is zo fel, zo fel, straal niet zo
Mijn lelijke schaduw wordt steeds roder
Waarom is het zo heet, het stopt niet
Ik ben dom, ik zing gewoon
Het is zo luid, dat maakt mijn hart onrustig

Blauwe planeet, helemaal alleen
Ik heb al die geluiden gehoord
Het draait maar door, jaren en jaren
Als het maar een moment is
Luister

Luister

Ik, ik, ik ben hier
Ik schreeuw in een toestand waarin ik geen geluid kan maken
Ik wil iets worden, iets dat er toe doet
Ik ben dom, ik zing gewoon
Zou ik het opgeven of naar de sterren kijken?