あのバンド (That band)

Die muziek van die band klinkt voor mij
Als een lach die weerkaatst in de lucht
Die muziek van die band klinkt voor mij
Als het geluid van een trein die voorbij raast

Duw me niet, hè
De trein komt er al aan

In de duisternis sluit ik mijn ogen, een lichtstraal
Verstopt mijn oren, maar ik voel de kloppende hartslag
Een hart dat in mijn borst klopt, zo diep van binnen
Ik wil niets anders horen
Dan de klank die ik zelf maak

Ik zocht naar een plek in de dissonantie
En vond troost in treurige liedjes, maar
Die muziek van die band is voor iemand een gipsverband
En alleen ik lijk altijd de verkeerde keuzes te maken

In de duisternis sluit ik mijn ogen, een lichtstraal
Verstopt mijn oren, maar ik voel de kloppende hartslag
Een hart dat in mijn borst klopt, zo diep van binnen
Ik wil niets anders horen
Dan de klank die ik zelf maak
Ik heb niets anders nodig

Duw me niet, hè
Raak mijn hart niet zomaar aan
De vertrektijd gaat nu in
En ik ben de enige passagier hier

Ik klap in mijn handen, het is mijn eigen geluid
Mijn voeten maken geluid tot het meten stopt

Als ik mijn ogen open, zie ik de eenzaamheid
Ik omarm de unieke impuls
Nu voel ik de doodsgeluiden diep van binnen
Ik wil niets anders horen
Dan de klank die ik zelf maak.