Marionette

Herhaalde, grijze dagen
Worden stilletjes aangetast

Een zandloper die stil staat
Verwijder alles zodat ik niets meer voel

Jouw gefluister wordt een rozenkleurig draad
Om mijn nek gewikkeld, als een marionet

Vanavond wil ik in de schemering
In jouw armen slapen
Bevroren en trillend
Een kwetsbare marionette

Mijn armen diep verwond
Wat ik zo zorgvuldig heb beschermd
Is allang vergeten

Wat in de verte weerklinkt
Is de stem en warmte van iemand die ik niet meer kan zien

Alleen de voortzetting van de droom
Is nog steeds zo teder
Ik trek aan de draad en val in de droom

Met een bezorgde lach
Als jij dat wilt
Had ik alles kunnen opgeven
Een marionette die aan het breken is

Hand in hand, samen
Laten we naar het einde van de nacht vluchten
Ik wil gewoon huilen om die zachte leugen
In de schemering

Ik wil niets meer weten
Ik wil niets meer

Ik wil niets meer

Vanavond wil ik in de schemering
In jouw armen slapen
Bevroren en trillend, een kwetsbare marionette

Mijn armen diep verwond
Wat ik zo zorgvuldig heb beschermd
Is allang vergeten