Diles
Juanpalitoschinos
Zeg het ze
Ik ben woorden op papier
Geschreven zonder het te willen
Ik zoek mezelf tussen de bladeren van jouw huid
Moelijk te lezen
Ik weet dat het goed komt
Maar dit gaat pijn doen
Ik ben degene die jouw rust wegneemt
Je zult me herinneren als de ziel op je kussen
Geen afscheid, geen vergeving
En de afstand nam ons mee
Zeg ze dat je me niet mist
Dat je niets meer voelt
Dat er geen herinnering is aan mijn stem
Wie probeer je te bedriegen?
Zeg ze dat je me niet mist
Dat je niets meer voelt
Dat er geen herinnering is aan mijn stem
En wat is er met ons gebeurd?
Waarom is mijn bed zo koud?
Wie had dat gedacht?
Ik wil jouw warmte
Maar jij deelde het uit
Ik ben degene die jouw rust wegneemt
Je zult me herinneren als de ziel op je kussen
Geen afscheid, geen vergeving
En de afstand nam ons mee
Zeg ze dat je me niet mist
Dat je niets meer voelt
Dat er geen herinnering is aan mijn stem
Wie probeer je te bedriegen?
Zeg ze dat je me niet mist
Dat je niets meer voelt
Dat er geen herinnering is aan mijn stem
