Coronita de Flores
Juan Luis Guerra 4.40
Kronen van Bloemen
Ik heb een liefde
die 's nachts naakt is
en die wakker slaapt in mijn dromen
zoete anarchie die mijn lichaam verbruikt
Ik heb een liefde
vermomd als een wolk
die mijn geloof in de afgrond onderdompelt
de regen huilt
de herinnering wordt nat
en de bries is vol van jou
En ik heb een pleister in mijn aderen
zodat jouw liefde me geen pijn doet als het moet gaan
steek een kaarsje aan op de hoek
van mijn ziel om niet te lijden
Ik heb een huisje in mijn borst
voor het geval je een kus verliest
gebeten door April
en een kronen van bloemen
zodat je aan me denkt
Geef me het blauw dat jouw stem starch
de liefde die niet houdt, gaat verloren
kijkt vaak in de spiegel en sterft transparant
wat geef ik je nog meer?
een straal van licht
of een schaduwring op je voorhoofd
De regen huilt, de herinnering wordt nat
en de bries is vol van jou
En ik heb een pleister in mijn aderen
zodat jouw liefde me geen pijn doet als het moet gaan
steek een kaarsje aan op de hoek
van mijn ziel om niet te lijden
Ik heb een huisje in mijn borst
voor het geval je een kus verliest
gebeten door April
en een kronen van bloemen
zodat je aan me denkt
[Improv.]
