La Muerte del Palomo

Je komt nooit meer terug, duif
De duiventil is treurig
De duif is alleen achtergebleven
Zich verdrinkend in zijn snikken
Want hij kan niet meer huilen

Arm de duif
Hij is moe van het lijden
En kijkend naar de lucht
Vraagt hij God om zijn dood
Want zo wil hij niet leven

In het huilen, in het huilen, in het huilen
Sinds je weg bent
Is de duif verdwenen
In puur gehuil

Van het huilen, van het huilen, van het huilen
Kan hij niet meer zien, kan hij niet meer vliegen
Zijn dood komt dichterbij
Hij ligt te sterven van het wachten

Hij zal sterven, hij zal sterven, hij zal sterven
De duif zal sterven omdat zo
Is de dood als er eenzaamheid is

Hij zal naar de lucht kijken, jou zien vliegen
Hij zal je bedanken voor die herinneringen
En als hij de vleugels kruist die hem omarmden
Zal hij verdrinken in zijn dromen die niet ontwaakten

Hij zal sterven, hij zal sterven, hij zal sterven
De duif zal sterven omdat zo
Is de dood als er eenzaamheid is

Hij zal naar de lucht kijken, jou zien vliegen
Hij zal je bedanken voor die herinneringen
En als hij de vleugels kruist die hem omarmden
Zal hij verdrinken in zijn dromen die niet ontwaakten