Amigo

Reik me de beker van je verdriet,
want ik wil de donkere bodem zien.
Drink niet in één teug, ik vraag je,
proef het langzaam, zonder haast, misschien.

Als je dronken wordt van woede of pijn,
met twijfels die zwaar op je ogen rusten,
vind je daar, in de diepte van je verdriet,
mijn naakte begrip, dat je kunt vertrouwen.
In de warme hand die ik je bied,
zal de wederkerigheid niet wachten,
maar wel mijn open hart,
naast het jouwe, vol verlangen kloppend.

Verlies de moed niet, reik me je beker,
aan dat verdriet ontbreekt nog veel,
het volwassen antwoord dat de tijd geeft
en de kracht van een goede strijd, dat is het doel.

Met een beetje liefde ben je heel sterk,
als die liefde het onmogelijke vervangt,
zal je met de tijd elke kans overwinnen
en in de strijd onoverwinnelijk zijn.

Vraag nooit om warmte en onderdak,
laat de medelijden niet tot je deur komen,
geleende genegenheid is de straf
die het leven altijd gemakkelijk biedt.

Zo moet het zijn sinds de wereld bestaat,
sinds God je het leven gaf, heel fijn,
misbruik het niet om erin te verdrinken
of verspillen in de zoektocht naar ervaring.

En onthoud dat met een beetje liefde je heel sterk bent,
als die liefde het onmogelijke vervangt,
zal je met de tijd elke kans overwinnen
en in de strijd... onoverwinnelijk zijn.