Sin Memoria

Je komt terug nu ik de rust heb gevonden
Zoveel jaren zonder jou
En vandaag zeg je dat je van me houdt.

Weet je, ik begrijp je vertrek nog steeds niet
Toen ik zag dat je wegging
Voelde ik dat ik doodging, dat ik doodging.

Ik heb niets voor mezelf gehouden, ik gaf je mijn ziel
Het is zo lang geleden dat je er niet was
En vandaag zeg je dat je van me houdt.

Alles wat ik ben, ligt in jouw handen
Wat ik heb, heb ik je gegeven
Uit liefde, bij elke stap.

En je komt terug en weer kus ik je lippen
Die me bedwelmen en me zeggen
Dat ik het verleden moet vergeten.

Weet je, dit gevoel van je weerzien
En weten dat ik met de tijd
Niet ben gestopt met van je houden.

Van jou, zoals jouw eigen schaduw is
Een keer gaf ik je mijn leven
Terwijl we ons verhaal schreven.

Kijk, je was uiteindelijk als de bladeren
Die sterven in de herfst
En zonder herinnering terugkomen, zonder herinnering.

Zonder herinnering is jouw liefde gebleven...

Ik heb niets voor mezelf gehouden, ik gaf je mijn ziel
Het is zo lang geleden dat je er niet was
En vandaag zeg je dat je van me houdt.

Alles wat ik ben, ligt in jouw handen
Wat ik heb, heb ik je gegeven
Uit liefde, bij elke stap.

En je komt terug en weer kus ik je lippen
Die me bedwelmen en me zeggen
Dat ik het verleden moet vergeten.

Weet je, dit gevoel van je weerzien
En weten dat ik met de tijd
Niet ben gestopt met van je houden.

Van jou, zoals jouw eigen schaduw is
Een keer gaf ik je mijn leven
Terwijl we ons verhaal schreven.

Kijk, je was uiteindelijk als de bladeren
Die sterven in de herfst
En zonder herinnering terugkomen, zonder herinnering.

Zonder herinnering is jouw liefde gebleven...