Bajo Mi Piel

Ik bewaar je in de rook, van de koffie die al is afgekoeld
In de gebroken spiegel, waar jouw lach verloren ging
Mijn vingers herinneren nog, hoe je trilde als je zong
En de stilte die je achterliet, kan ik niet verdragen

Sorry als ik laf was
En mijn beloftes braken als glas
Maar elke nacht komt het terug
Als een schaduw, als zout

Onder mijn huid, leef jij
Met je ogen van een storm
En je zoetheid van bruine suiker

Onder mijn huid, doet het meer pijn
Omdat de liefde die ik je gaf
Nooit wist het zo te zeggen
En hoewel de tijd me rimpelt
En de wereld ons vergeet
Blijf jij het vers
Dat mijn ziel niet afmaakt

Ik vond je portret, tussen ongezonden brieven
Je parfum leeft nog, ik kan het niet wissen
De Maan bespiedt ons vanaf dat balkon in april
Waar we eeuwigheid zwoeren
En de toekomst ons in de steek liet

Sorry als ik afwezig was
Als mijn armen eenzaamheid werden
Maar elke ochtend
Omarm je me genadeloos

Onder mijn huid, leef jij
Met je ogen van een storm
En zoetheid van bruine suiker

Onder mijn huid, doet het meer pijn
Omdat de liefde die ik je gaf
Nooit wist het zo te zeggen
En hoewel de tijd me rimpelt
En de wereld ons vergeet
Blijf jij het vers
Dat mijn ziel niet afmaakt

Ze zeggen dat vergeten geneest
Maar ik geef de voorkeur aan je meer te herinneren
Met de open wonden
En mijn hart in schaakmat

Onder mijn huid, blijf jij
Met je vuur van december
En je huilen als vrouw

Onder mijn huid, doet het meer pijn
Omdat van jou houden mijn hemel was
En ook mijn gevangenis

En als ze me op een dag begraven
Graveer dit op mijn kruis
Hier ligt een gek
Die stierf voor jouw licht

Onder mijn huid

Altijd jij
Jij uuuu uuuu
Jij uuuu uuuu