Para Llevarte a Vivir

Van wat ik zei zonder na te denken,
van wat ik verzwijg en niet zeg,
ván de dingen die nog komen,
ván de valstrikken van het toeval,
ván de kaarten van het lot,
heb ik een gekleurde potlood
met een boekje verstopt
om het samen met jou te schrijven.

Als het ongelegen geluk
je in de val lokt,
als er geen uitweg is,
als de genade en het geluk
zich van jou afwenden,
heb ik een groen lampje
voor als je 's nachts verdwaalt
en de maan je in de steek laat.

Ik heb de roos van het oosten,
het goud van de opkomende zon
en wat je maar wilt vragen.
Ik heb de schatkaart,
ik heb het paleis van de Moor,
om je te laten leven.

Van alles wat ik heb gekust,
geef ik geen kus verloren,
zodat je me weer bijt
met de waanzin van gisteren
deze mond tegen de vergetelheid.
Ik bewaar een reservekus
om over het gras te rollen
als je met me meegaat.

Het zuiden dat ik je beloofde
heeft aan de zuidkant een andere grens,
de snaren van mijn luit
blijven het licht zoeken
verder naar het zuiden van de illusie.
Ik heb een verlaten strand
en een koets voor de deur
om me aan jouw zijde te tonen.