Monologue (독백)

Ik zoek naar de vergeten ik
Die in herinneringen weerkaatst, de ik van toen
Vervaagt steeds meer, de heldere ik van mij
Die talloze nachten vulde met dromen

Ik zal niet meer omkijken
Naar de dagen die wankel waren
Wankelend ergens
De huilende versie van mij die weggedreven is

In mijn zucht die maar blijft toenemen
Herwin ik de gelukkige ik die weer verborgen is
Ik zal je in mijn armen houden, zodat je niet vergaat
Zelfs als de nacht voorbijgaat

Onhandig kan ik het niet overbrengen
Mijn verhaal schrijf ik hier op
Aan de sterren die voorbijstromen
Verstuur ik ook mijn ochtenden

In mijn zucht die maar blijft toenemen
Herwin ik de gelukkige ik die weer verborgen is
Ik zal je in mijn armen houden, zodat je niet vergaat
Zelfs als de nacht voorbijgaat

In mijn gebroken dag
Spreekt de verborgen ik me weer toe, het is oké
Ik zal je in mijn armen houden, zodat je niet valt
Zelfs als de nacht voorbijgaat