Assenzio (feat. Fedez, Stash & Levante)

Een verhaal, een klim
Een weg, een potlood
Een microfoon, een greep met bloed tussen de vingers
Moge God ons vervloeken
Ik voel zijn sporen van een gegraveerd kruis
Met heet olie op mijn voorhoofd

Een verdoemd karakter, een blinde overtuiging
Een schuilplaats, een blik, een zoektocht naar aandacht
Balancerend tussen diepe haat en verlossing
Ik heb de gelukzaligheid van de eeuwige verdoemenis gekozen

Hé, weet je dat ik te veel tijd heb verloren
Wie weet of jij het weer hebt gevonden
Wie zegt gemarkeerd, wie zegt bevlekt
Onuitwisbaar is er alleen een getekend lot
Je zocht troost in een kromme man
Maar het lot is geniepig en de adem is al kort
Voor ons is er geen genezing, geen medicijn
Als ik me alleen voel als je dichtbij bent

Geweten in de stomerij, een douche van koud bloed
Ik ben zo verloren dat ik mezelf niet meer vind
Niets komt uit het niets, dat weet ik zeker
Mijn ambitie heeft mijn talent ver overtroffen

Als ik al het kwaad kon wissen, zou ik het als absint drinken
Vanavond
En hoeveel keer had ik willen schreeuwen maar bleef ik stil
Denkend aan de dingen die ik heb verloren
Verbeeldend dat het anders was
Ik kijk al maanden niet meer in de spiegel
Ik vermoed al een tijdje dat in de reflectie
Die masker zit dat ze me hebben opgezet

Hé, als een alien om naar huis te gaan
Ik richt me op de sterren en ben halverwege
Als kind was ik gelukkig als het sneeuwde
Nu blokkeert het het verkeer, verpest het de dag
Tussen een menigte van stemmen die juichen
Een radar hebben en alleen die eenzame horen die beledigt
Want roem heeft geen nut of belang
Als je ziet dat degene van wie je houdt weggaat in een ambulance

Dus vroeg ik de hemel om vergeving voor mijn hele leven
Terwijl de verpleegster de slangen in haar armen stopte
Ik bad tot God: Neem het geld, mijn motor en mijn carrière
Maar neem mijn meisje niet mee
En in een oogwenk echt begrijpen wat telt
Tijdig beseffen dat niemand voor altijd leeft
Hoeveel zondagen thuis met een kater in plaats van oma te bezoeken
Nu mis ik het zoete leven, ik heb er spijt van, want
Als je rent om te winnen zie je niet wat je verliest
Je moeder belt op kantoor, je antwoordt snel en nerveus
Tussen wie te vroeg is en wie te laat komt, is niemand op tijd
Ik wil de touwsnijden meer dan de finishlijn willen halen

Als ik al het kwaad kon wissen, zou ik het als absint drinken
Vanavond
En hoeveel keer had ik willen schreeuwen maar bleef ik stil
Denkend aan de dingen die ik heb verloren
Verbeeldend dat het anders was
Ik kijk al maanden niet meer in de spiegel
Ik vermoed al een tijdje dat in de reflectie
Die masker zit dat ze me hebben opgezet

Lichter dan as
Vliegen we weg als de wind hard waait
Waardevol als een diamant die
Licht wordt als het buiten nacht is
Ik word licht als het buiten nacht is