Almas felices

Het is slechts een eerbetoon aan onze troubadours
Die nooit door de wind zullen worden meegenomen
Moge God hen zegenen

Ze zeggen dat daarboven, dichtbij Manaure
In een plek die ze "La Tomita" noemen
Je verhalen hoort, je gezangen hoort
Een feest met gitaar en veel gelach
En de mensen zeggen dat het spoken zijn
En dat het zielen zijn die in de savanne wonen
Die gelukkig zijn in hun betoveringen
En die de vreugde van de bergen behouden

Ze zeggen dat de verzen de verzen van Emiliano zijn
Ze zeggen dat de gezangen de gezangen van Escalona zijn (Bis)
En ze zeggen dat nadat ze gezongen hebben, ze huilen
Alsof een vriend hen heeft verlaten (Bis)

Ze zullen zingend over de wegen leven
Ze zwerven in de winden van hun verleden (Bis)
Reizen samen zonder bestemming
Ze feesten eeuwig door

Oh, de wind neemt hen mee
De wind brengt hen terug
De wind neemt hen mee
De wind brengt hen terug

Ze vertellen dat ze soms bij het plan komen
En tussen de huizen van Emiliano en Toño Salas
Zingen ze drie liedjes en dan gaan ze weer
En nemen afscheid zingend van de oude Sara
En ze zeggen dat Leandro hen in San Diego heeft achtergelaten
Toen ze naar beneden gingen van de heuvel van de halve maan
Ze kwamen niet zingend, ze reciteerden verzen
En ze zagen eruit met die heerlijke flair

De man met de schaterlach was de oude Poncho Cotes
Lachend om een verhaal dat Andrés Becerra vertelde (Bis)
En ze zeiden poëzie de hele nacht
Ze spraken over liefdes en verdriet (Bis)

Ze zullen zingend over de wegen leven
Ze zwerven in de winden van hun verleden (Bis)
Reizen samen zonder bestemming
Ze feesten eeuwig door

Oh, de wind neemt hen mee
De wind brengt hen terug
De wind neemt hen mee
De wind brengt hen terug