Autumn Morning (가을 아침)

Vroeg in de ochtend, als de kleine vogels zingen,
Word ik altijd weer met spijt wakker.
Een raam laat de zonneschijn binnen, zo fel en helder,
En ik twijfel of ik moet niezen door de frisse lucht.

Met mijn ogen wrijvend kijk ik voorzichtig naar buiten,
Groepjes kinderen kletsen vrolijk op weg naar school.
In de handen van mijn vader, die van een wandeling terugkomt,
Zit een volle fles met water waarvan ik de werking niet ken.

Het gekletter van mijn drukke moeder in de keuken,
En de luiheid van mijn zoon die naar koud water zoekt,
De frisse en schone geur van de ochtend,
Mengt zich met de geur van rijst die aan het koken is.

Herfst ochtend, voor mij is het echt een grote vreugde,
Herfst ochtend, voor mij is het echt een grote blijdschap,
Voor de jongen die altijd maar zeurde.

Als ik naar de blauwe lucht kijk en diep ademhaal,
Voelt mijn hart zich vrij, net als de hoge lucht.
Wanneer kwam die lege lucht, een libelle vliegt,
Lijkt nog half in slaap, draait maar wat rond, zoem zoem.

Het getik van mijn moeder die de was doet,
En de ontspannen houding van mijn zoon die gitaar speelt,
Het geluid van de klok die tikt als ik me verveel,
En het lawaai van mijn schreeuwende neefjes, alles samen.

Herfst ochtend, voor mij is het echt een grote vreugde,
Herfst ochtend, voor mij is het echt een grote blijdschap,
Voor de jongen die altijd maar zeurde.

Herfst ochtend, voor mij is het echt een grote vreugde,
Herfst ochtend, voor mij is het echt een grote blijdschap,
Voor de jongen die altijd maar droomde.

Vroeg in de ochtend, als de kleine vogels zingen,
Word ik altijd weer met spijt wakker.
Een raam laat de zonneschijn binnen, zo fel en helder,
En ik twijfel of ik moet niezen door de frisse lucht.