Las Tumbas
Ismael Rivera
De Grafstenen
Pak je spullen, kijk uit, je gaat de straat op
Zeg tegen Pancho dat hij me iets moet sturen voor het bureau
Ave Maria, marionet, wat een gedoe
Ik wil weg van de grafstenen
Ik weet niet wanneer het zal gebeuren
Grafstenen zijn voor de doden
En van dood ben ik niets
Wanneer kom ik vrij uit deze gevangenis
Die me kwelt, mijn hart kwelt me
Als ik hier blijf, word ik gek
De grafstenen zijn al kruisiging
Monotonie, monotonie, wrede pijn
Als ik hier blijf, word ik gek
Ik wil weg van de grafstenen
Ik weet niet wanneer het zal gebeuren
Grafstenen zijn voor de doden
En van dood ben ik niets
Wanneer kom ik vrij uit deze gevangenis
Die me kwelt, mijn hart kwelt me
Als ik hier blijf, word ik gek
Kijk, de grafstenen zijn al kruisiging
Monotonie, monotonie, kijk, wrede pijn
Als ik hier blijf, word ik gek. Laat los!
Ik wil weg van de grafstenen
Ik weet niet wanneer het zal gebeuren
Grafstenen zijn voor de doden
En van dood ben ik niets
Ga verder, bescheiden gevangene
Pak je spullen, ik heb je al gezegd dat je weg moet
María, marionet, het lijkt erop dat je goed gewend bent, ah
Ga de straat op
Ze hadden je goed te pakken. Laat los!
