En la frontera

We zijn de rede niet kwijt, we zijn het geheugen niet kwijt,
en het maakt ons blij om de wendingen van de geschiedenis te zien.
Onrecht wordt bezongen, vreugde en hoop,
het wordt gezongen in alle tijden, breedtes en veranderingen.

Hou mijn hart vast,
het gaat naar Santiago.
Schiet op, want de pijn
is heel sterk en doet me pijn.

Iedereen zijn eigen land, iedereen zijn eigen mensen,
iedereen zijn eigen plek, de zon op zijn continent.
Het bewijs van wat ik zeg ligt binnen handbereik,
opgeroepen door de liefde van de Latijns-Amerikaan.

Aan de andere kant is de rivier en ik kan niet oversteken,
aan de andere kant is de brug en ik kan niet passeren.
Hier wacht ik op het antwoord met een ja
en blijf ik bij jullie, dicht bij mijn land.