Silencio Cariño Mío

Een stier van gekte
Rent door mijn aderen
De stier van Miura
Van een verlangen dat me vergiftigt
Ik weet niet of ik het moet beëindigen
Maagd bruin van Baratillo
Of dat ik met mijn lot moet blijven
En dat ze me zeven messen steken
En zonder rechter of rechtbank
Verdoem ik mezelf tot de dood
Met mijn dodelijke duivels
Op een kruis van stilte

Zwijg, mijn lief
Ontsnap niet uit mijn mond
Verstop je in mijn gevoel
Ook al word ik gek
Zwijg voor het ik hou van je
Uit mijn mond als ik zing
Zwijg voor het ik sterf
Voor de ogen van mijn geliefde
Begraven je wervelwind
In de stap van de vergetelheid
En voor wat je ook het meest wilt
Zwijg, mijn lief

Ik weet goed dat je me hebt
In je ogen dag en nacht
Ik draag je tussen mijn slapen
Voor de rest van mijn leven
Ik borduur in fijne zijde
Een zakdoek van duizend kleuren
Met jouw naam op elke hoek
Alsof het boeketten bloemen zijn
En om geen schade te veroorzaken
Verdoem ik mezelf tot de dood
En jou als een vreemde zien
Vanuit mijn kruis van stilte