Wings (날개)

De blauwe lucht vandaag
heeft geen enkele nachtmerrie.
Waarom voelt deze stralende dag
zo kil aan voor mij?

Ik wil vluchten, meer dan ooit,
want er is geen licht meer.
In mijn kleine lichaam
is een draaikolk ontstaan.

Tussen de mist verdwijn je,
zelfs als ik mijn handen uitsteek naar de lucht.
Blijft het als een echo
voor altijd stil staan.

Kijk eens terug,
zie de dag dat we elkaar ontmoetten.
Nu zie je me pas,
ik ben altijd al hier.
Zelfs als de tranen van gisteren
onze weg blokkeren,
schreeuw het uit,
bots er tegenaan.
Nu zie je me pas,
zie je wel, ik ben het.
Word wakker uit deze nachtmerrie,
verstop de verdrietige tranen.

In die witte Melkweg
is er geen enkele nachtmerrie.
Waarom voelt deze andere lucht
zo kil aan voor mij?

In de chaos verdwijn je,
zelfs als je te laat je vleugels spreidt.
Blijft er alleen maar een echo
voor altijd gevangen.

Kijk eens terug,
zie de dag dat we elkaar ontmoetten.
Nu zie je me pas,
ik ben altijd al hier.
Zelfs als de tranen van gisteren
onze weg blokkeren,
schreeuw het uit,
bots er tegenaan.
Nu zie je me pas,
zie je wel, ik ben het.
Word wakker uit deze nachtmerrie,
verstop de verdrietige tranen.

Tussen de verre tijden,
pak langzaam mijn hand vast.
Hoor de roep die je
boven het vage maanlicht hoort.
Voel nu, we lijken verbonden.
Voel de wereld die op je afkomt.

Gescheurde vleugels,
een kapotte klok,
de grenzen van de baan,
verbroken dromen.
Zelfs als de tranen van gisteren
onze weg blokkeren,
voor de gescheurde ik,
zijn de vleugels uitgespreid.
Het is oké, kijk naar me,
zie je wel, ik ben het.
Word wakker uit deze nachtmerrie,
verstop de verdrietige tranen.

Kijk terug, het kloppende hart,
kijk terug, de tijd die stil staat.
Kijk terug, het kloppende hart,
roep het uit naar de wereld als een echo.