CASUALIDAD

Al haar alleen en stil te zien, kon ik dichterbij komen
Ik zei mijn naam en uit haar mooi geschilderde mond kwam de hare
Neem een stoel en houd me gezelschap vanavond aan mijn tafel
Schenk jezelf een drankje in en laten we proosten op de zorgen die ons vandaag belasten
Ik vertelde mijn leven en zij vertelde het hare
Het waren vergelijkbare verhalen, vol met verdriet

Oh kom alsjeblieft, laten we proberen te vergeten wat ons zo'n ellendig verleden geeft
Dat ons doodt en ons gevangen houdt zonder te kunnen ontsnappen
Laten we het moment leven dat we vandaag hebben
Omhels me stevig, ik wil je voelen
Laten we uit ons hoofd wissen wat ons heeft verwond
Laten we de herinneringen die ons vandaag pijn doen, bedwelmen
Verbrand het verdriet, er is geen reden om te huilen
Verkleed onze zorgen in kusjes

En we konden ons niet bedwingen van de verlangens die we die nacht voelden
Als twee gekken verstopten we de herinneringen
En schreven we ons verhaal
En daagden we met strelingen die ontmoeting uit

Oh kom alsjeblieft, laten we proberen te vergeten wat ons zo'n ellendig verleden geeft
Dat ons doodt en ons gevangen houdt zonder te kunnen ontsnappen
Laten we het moment leven dat we vandaag hebben
Verkleed onze zorgen in kusjes

Onze lichamen gaven zich over, onze zielen die nacht
Veel onbewuste strelingen verstrengelden zich in bed
Al het lachen en de angsten trokken zich terug en verstopten zich
En een grap die de herinneringen van die tijd verdreef
En we stelden de klokken terug omdat de tijd
Te kort was en de maan ons bij het verbergen vaarwel zei

Oh ze ging weg en liet een stukje papier achter met de boodschap dat
Ze een man had gevonden die in een paar minuten haar liefde waardeerde
Dat ze terug moest naar de wereld die haar verwondde
Dat ze verontschuldigde voor de manier waarop ze afscheid nam
Dat hij haar moest begrijpen en niet oordelen over haar beslissing
En ze zei me dat ze me op een dag zou zoeken
Dat ik op haar telefoontje moest wachten en dat ik nooit zou vergeten
De nacht waarin we de herinneringen uitdaagden

Er gingen veel dagen voorbij, ongeduldig vroeg ik naar haar leven
Ik wilde haar zien, ik moest haar horen, plotseling haar telefoontje
Ze zei: kom, ik wil je zien, licht van mijn leven

Kom alsjeblieft, laten we proberen te vergeten wat ons zo'n ellendig verleden geeft
Dat ons doodt en ons gevangen houdt zonder te kunnen ontsnappen
Laten we het moment leven dat we vandaag hebben
Omhels me stevig, ik wil je voelen
Laten we uit ons hoofd wissen wat ons heeft verwond
Laten we de herinneringen die ons vandaag pijn doen, bedwelmen
Verbrand het verdriet, er is geen reden om te huilen
Verkleed onze zorgen in kusjes
Oh kom alsjeblieft, laten we proberen te vergeten wat ons zo'n ellendig verleden geeft