A Tulawin

Ik ben de gevangene van de familie die je jaagt
Ik ben het lichaam, verwoest door hun verkrachtingen
Ik ben het leven, achtervolgd door hun haat
Ik ben de ziel, gemarteld door hun gruwelen

ghas d rrmel yergh d adfel yessan
D azru yehfan ttin ay t tamurt-iw
Mazal t beddedd, ur t ghellid ara
Ssefdd imettawen-im a tamurt-iw

Ook al is het heet zand of
breekbare sneeuw, het is mijn land
Je staat nog steeds rechtop, je bent nooit gevallen
Veeg je tranen weg, het is bijna voorbij

Ik ben het hart, door hun barbarij, gestopt
Maar ik ben de moed van herwonnen gevechten
Mijn wond is open
Ik heb pijn om mijn onthoofde kinderen
Aan Louness, aan Tahar, aan Aloula, vermoord

Een tulawin, een tihninin
Ssut tirugza a timazighin
Een tulawin, ittijen yefsin
Tufrar tagut afus tighratin

Zachte vrouwen, eeuwige vrouwen
Moedig, vrij!
Zon-vrouwen, licht-vrouwen
Het is bijna voorbij

Ik heb pijn om mijn zus, verontreinigd door haar onschuldige verkrachters
Deze valse deugden, haar imam-instructeurs
Predikers van een haat uit de hel
Blind voor het leven, weten ze niet dat lijden geen bidden is
Dat ondergaan geen overgave is... GEGEVEN!

Aan tamurt imazighen
D imezwura ay t izedghen
Wer t tnuzu wer t rehhen
Wer t ttawin yaadawen

Land van vrije mannen
Wieg van de Imazighen
Je bent niet te koop
En niet te huur!