Preta (part. João Carlos Martins)

Ik heb niet beloofd dat het goed zou komen
En toch geloofde je erin
Je gaf me je hand, glimlachte en zei
Waar jij gaat, ga ik mee
Liefje, als je aankomt, zie je, ik heb onze koffers gepakt
Want zijn is meer dan een duur leven hebben

Maar ze is echt een chaos, maakt zich nergens druk om
Pakt de sleutel van de auto en zegt dat ze wil verdwijnen
Net zoals ik van de straat kwam, lachend om niets
Het mooiste deel is het deel dat we niet hebben eindigt
Soms wordt ze gestrest wakker, soms helemaal gek
Ik ga, zet een thee voor je klaar zodat je weer lacht
Ik kocht een gepantserde Audi, São Paulo is zwaar
Als je het huis verlaat, kan ik niet slapen

Preta, als je terugdenkt aan de ruzies
In de eerste lade
Hebben we foto's van ons overal op onze planeet
Ik tekende met een pen ons twee op de berlinetta
Bloedrood, ik met een muts en jij met een jack
Door de hele stad scheurend in de vroege ochtend
In de langzame gang en het leven altijd versneld

Ik rook alleen als zij het draait en we aan het daten zijn
We hebben geen tijd te verliezen
Ik heb nooit beloofd dat het goed zou komen
Vulde je pols met Pandora, je hoofd met verhalen
En als ik won, was het dankzij jou
Die altijd dichtbij wilde zijn
De laatste dagen sliep je boos en bedekte me niet
Vroeg in de ochtend kwam je naakt en bijna verslond je me
Ze komt me wakker maken, kust me
Ontbijt in Parijs
De kinderen springen op bed
Zou je zeggen dat ik niet gelukkig ben?

Maar ze is echt een chaos, maakt zich nergens druk om
Pakt de sleutel van de auto en zegt dat ze wil verdwijnen
Net zoals ik van de straat kwam, lachend om niets
Het mooiste deel is het deel dat we niet hebben eindigt
Soms wordt ze gestrest wakker, soms helemaal gek
Ik ga, zet een thee voor je klaar zodat je weer lacht
Ik kocht een gepantserde Audi, São Paulo is zwaar
Als je het huis verlaat, kan ik niet slapen

Preta, als je terugdenkt aan de ruzies
In de eerste lade
Hebben we foto's van ons overal op onze planeet
Ik tekende met een pen ons twee op de berlinetta
Bloedrood, ik met een muts en jij met een jack
Door de hele stad scheurend in de vroege ochtend
In de langzame gang en het leven altijd versneld

Maar ze is echt een chaos, maakt zich nergens druk om
Pakt de sleutel van de auto en zegt dat ze wil verdwijnen
Net zoals ik van de straat kwam, lachend om niets
Het mooiste deel is het deel dat we niet hebben eindigt
Soms wordt ze gestrest wakker, soms helemaal gek
Ik ga, zet een thee voor je klaar zodat je weer lacht
Ik kocht een gepantserde Audi, São Paulo is zwaar
Als je het huis verlaat, kan ik niet slapen

Preta