Dos Imanes
Hombres G
Twee Magneten
Altijd als je je oude schoolboeken opent
En mijn naam ziet staan op die pagina die je niet meer weet
Zal je glimlachen en na een half uur besef je
Dat je zo veel hebt nagedacht dat je niet eens meer weet welke dag het is
Zal je de straat op springen op zoek naar herinneringen
De lantaarns bewegen, er waait veel wind
Altijd als je je grote ogen opent
En mijn glimlach ziet doordrenkt van bier
En mijn vrienden naast me, jouw plek innemend
Zal je me herinneren, staande aan de bar
Glimlachend en wetende dat jij
Achter me denkt wat ik denk
Het is waar, waarom zouden we onszelf voor de gek houden
We zijn twee magneten die nooit samen zullen komen
De jaren zullen verstrijken en we blijven naar elkaar kijken
We zijn twee magneten, dat heb je gezegd
En noch de muziek, noch de tijd kan ons scheiden
Ik blijf voor jou zingen
En jij blijft mijn nummers horen in dezelfde kroeg
En ik zal aan de bar staan en jij zal achter me staan
En als ik thuis kom, zal mijn gitaar op me wachten
De telefoon zal gaan en ik zal het niet horen
En jij, moe van het bellen, sluit je ogen
En je zult me vergeten en ik zal aan de bar staan glimlachen
Wetende dat je er niet bent en niet zult zijn
Tot over een tijdje
Wanneer je je oude schoolboeken opent
En ineens glimlach je
Zal je de straat op springen
En me zoeken
We zijn twee magneten
We zijn twee magneten
