Maestro Se Encrespan Las Aguas

Meester, de wateren woelen
En de storm raast het hard
De grote afgronden van de lucht
Bedekt met duisternis, zo zwart
Zie je niet dat we hier vergaan?
Kun je zo slapen, echt waar?
Als de woelige zee ons opent
Hier een diep graf, zo zwaar

De winden, de golven horen jouw stem
Wees de vrede! Wees de vrede!
Bedwing de woede van de zwarte zee
De strijd van de ziel maak je stil
En zo kan de boot die naar de Heer vaart
Niet zinken in de verraderlijke zee
Overal gebeurt jouw wil
Wees de vrede!
Jouw stem weerklinkt in de oneindigheid
Wees de vrede!

Meester, mijn angstige wezen
Zoekt jou met grote nood
Van mijn ziel in de diepe krochten
Bevrijdt een wrede storm, zo groot
De zonden stromen als watervallen
Over mijn kwetsbare zijn
En ik verga, verga, Meester
Oh, kom me alsjeblieft helpen!

Meester, de storm is voorbij
De winden brullen niet meer
En op het glas van de wateren
Zal de zon weer stralen, keer op keer
Meester, verleng deze rust
Verlaat me niet meer, alsjeblieft
Ik zal de afgronden met jou oversteken
Genietend van de gezegende vrede!