Bendecida

Als de eerste blik de enige is die telt
Dat leren moeders ons al snel
Ik zal mijn verstand terugwinnen
Naar een massagraf, vastgenaaid aan vragen

Bitter is de smaak van de verlaten nacht
Het zal de dag zijn waarop ik terugkeer
Mijn geheugen hindert me
De zintuigen afleiden en maken fouten

In de wateren van de zekerheid
Gaven we elkaar de belofte van de Meren van Pokara
En de geur die uit de liefde opstijgt
Zal samensmelten in een nieuwe schreeuw

Ik heb nooit vertrouwd op te fijne lippen
Ik vlucht ervoor als een voortvluchtige
En je temt de golven
Die tegen mijn aderen breken, je zuivert de lucht

In de wateren van de zekerheid
Gaven we elkaar de belofte van de Meren van Pokara
En de geur die uit de liefde opstijgt
Zal samensmelten in een nieuwe schreeuw

Van de gloed van een sterrenbeeld
Naar de vergankelijke wereld
Gezegend was de oorzaak van mijn geluk
En van het verloren land in de kindertijd
Naar de vergankelijke wereld
Gezegend was de oorzaak van mijn geluk

Iets wat me nooit is toegestaan
En wat ik nu zoek tussen jouw botten
Iets wat van zo ver komt
Dacht dat het niet was
Dacht dat het niet mijn stijl was

Wanneer je je droom verlaat
Zal je weten dat je dood bent
En de wormen zijn altijd hongerig
Het Oosten gelooft niet in sarcasme
Dat ons ooit regeerde
Ik ben de getemde leeuw