Marta

Het is vier uur dertig, de klok tikt
Marta staat op in haar bescheiden pension
Ze kijkt met liefde naar haar bed
Omdat haar kleintje in de hoek slaapt

Ze heeft al een paar nachten niet goed geslapen
Ze heeft geld tekort, het is zwaar werken
Twee maanden huur, het zijn er bijna drie
Ze is alleenstaande moeder en kan niet betalen

Maar ze maakt zich snel klaar en drinkt een koffie
Ze voelt dat haar zoontje gaat ontwaken
Haar ogen zijn vochtig, ze probeert te verbergen
Ze haat het dat Pedrito haar ziet huilen

Ze omarmt hem en zegt: gedraag je goed
De Guadalupana zal goed voor je zorgen
Hij huilt en begrijpt het niet
Kijkt door het raam en ziet dat mama weggaat

Marta steekt de stad over in haar drang om te werken
Positief denkt ze dat ze vandaag een huis gaat schoonmaken
De dag verstrijkt en er is niets te doen, tussen huilen en eenzaamheid
Ze komt thuis zoals gisteren, zonder een cent

Ze gaat naar de winkel en zegt tegen don Juan
Ik betaal je snel, maar alsjeblieft
Laat me een melk en vijfhonderd brood achter
Want met Pedrito hebben we vandaag niet geluncht

Ze gaat naar de winkel en zegt tegen don Juan
Ik betaal je snel, maar alsjeblieft
Laat me een melk en vijfhonderd brood achter
Want met Pedrito hebben we vandaag niet geluncht

(Herinnering)

Marta steekt de stad over in haar drang om te werken
Positief denkt ze dat, vandaag, ze een huis gaat schoonmaken
De dag verstrijkt en er is niets te doen, tussen huilen en eenzaamheid
Ze komt thuis zoals gisteren, zonder een cent

Ze gaat naar de winkel en zegt tegen don Juan
Ik betaal je snel, maar alsjeblieft
Laat me een melk en vijfhonderd brood achter
Want met Pedrito hebben we vandaag niet geluncht

Ze gaat naar de winkel en zegt tegen don Juan
Ik betaal je snel, maar alsjeblieft
Laat me een melk en vijfhonderd brood achter
Want met Pedrito hebben we vandaag niet geluncht

Het is bijna middernacht, de klok slaat
Marta huilt en lijdt in haar bescheiden pension