Loreley

Ik weet niet wat het betekent,
Dat ik zo treurig ben;
Een sprookje uit oude tijden,
Dat gaat niet uit mijn hoofd.

De lucht is koel en het wordt donker,
En rustig stroomt de Rijn;
De top van de berg schittert
In het avondzonneschijn.

De mooiste maagd zit daar
Boven, zo wonderbaar;
Haar gouden sieraden glinsteren,
Ze kamt haar gouden haar.

Ze kamt het met een gouden kam
En zingt een lied erbij;
Dat heeft een wonderbaarlijke,
Krachtige melodie.

De schipper in het kleine schip
Wordt gegrepen door wild verdriet;
Hij kijkt niet naar de rotsen,
Hij kijkt alleen omhoog in de hoogte.

Ik geloof dat de golven verslinden
Uiteindelijk schipper en boot;
En dat heeft met haar gezang
De Loreley gedaan.