Mujer Prohibida
Hector Tricoche
Verboden Vrouw
Een avond in de maand april
was het verhaal,
en ik zag je stralen alleen voor de zee
zo prachtig.
Er was iets van vuur in je ogen,
er was iets van vuur in je lichaam.
Ik liet me meevoeren door de eenzaamheid,
jouw zoetheid,
we gingen naar de zee, wie had gedacht
je was niet vrij.
Er was iets van vuur in je lichaam,
dat ons naar de waanzin leidde.
Verboden vrouw, liefde van een ander,
en je sleurt me naar de waanzin,
vanaf de hemel naar de hel, van jouw lichaam naar de maan,
liefde van een dwaas.
Verboden vrouw, liefde van een ander.
en je sleurt me naar de waanzin,
vanaf jouw borst naar de maan, van de zee naar jouw ogen,
liefde van een dwaas.
Wie had gedacht, dat blauwe verhaal
uit een roman,
zou jouw geluk
en dat van mij compliceren.
Er was iets van verdriet in je ogen,
er was iets dat je blik bevochtigde.
Verboden vrouw, liefde van een ander,
en je sleurt me naar de waanzin,
vanaf de hemel naar de hel, van de zee naar jouw ogen,
liefde van een dwaas.
Verboden vrouw, liefde van een ander,
en je sleurt me naar de waanzin,
vanaf de hemel naar de hel, van de zee naar jouw ogen ...
verboden vrouw.
Verboden vrouw, liefde van een ander...
Vuur in je ogen, vuur in je lichaam,
liefde van een dwaas, verboden liefde van een ander.
Je brengt me naar de waanzin, naar de mooie zee van jouw ogen,
en van jouw lichaam naar de maan.
Ik liet me meevoeren door de eenzaamheid,
we gingen naar de zee en ik kon je liefhebben.
En daar, je weet het al, doe niet zo dom ... lekker ...
Als je me naar de waanzin sleurt.
Liefde van een ander.
