Diario De Una Madre

Strijd zonder rust, liefde zonder voorwaarde.
De strijd van een moeder die vecht met de angst,
verliest de adem, vergaat tussen zuchten.
En haar jeugd is nu een straf,
Een tuin vol verwelkte bloemen.
Verdomme, tussen gedachten van verdriet.
Ze loopt alleen onder een zwarte lucht zonder sterren.
Zoekt naar haar zoon die verloren gaat in het struikgewas
van een jungle van asfalt of criminele dieren
en vindt hem niet.
Vraagt in de buurt en vindt hem niet.
Haar zintuigen vertroebelen, de deuren sluiten zich.
Dapper zoekt ze in verlaten straten,
verlaten van liefde, verlaten van vrede, verlaten...

[Refrein]
Waar ben je, zeg me mijn leven waar ben je.
Mijn hart sterft van verdriet om zijn afwezigheid.
En hij die goed mompelt dat hij zijn onschuld heeft verloren
vergrendelt mijn angst en zo lijd ik boetedoening...

Lieve zoon, ik hou van je (twee punten)
Droom dat ik niet slaap,
droom tussen tranen die in stilte opborrelen, ver van
glazen,
ver van die tralies die gedachten fluisteren
misselijkmakend In...
elke brief zijn mijn woorden een paleis
Waarom, God van mijn leven, gaat de tijd zo
langzaam??
De magie van mijn ziel verdrinkt in deze zee
waarin mijn hart sterft, lijdt aan de rand van een
schipbreuk
maar... maak je geen zorgen, ik ben goed,
ik weersta, op mijn knieën vraag ik om genade
ik vraag hulp aan Jezus Christus.

Luister naar me, ik kan niet meer, luister naar me
jij bent het licht dat mijn zintuigen verlicht.
Strek je uit naar de liefde van het universum,
zorg voor mijn kind.
Luister naar me en help hem
God van de hemelen die verloren is.

Mijn dochter, ik hoor je, en ik hoor je gebeden,
jouw smeekbeden, jouw beledigingen... in elke dagelijkse waak.
Watervallen van tranen die over je kussen stromen.
Ik hoor je treurige ziel in stilte schreeuwen, moe.
Het spijt me, de duivel heeft hem verleid met witte dood,
stak over de duisternis van een zilveren afgrond.
De nacht van zijn ogen verhinderde hem de dageraad te zien
de nacht van zijn ogen consumeerde zijn hoop.

Dochter, ik redde zijn ziel, ik stopte zijn blik achter tralies
maar liet zijn geest vrij vliegen als hij droomde.
Soms merkte je de dood van kraaien bij het raam
een cel die huilde, een verlaten cel...

Mijn dochter, ik hoor je, en ik hoor je gebeden.
Mijn dochter, wees gerust, ik zal zijn ziel bewaken.

[Refrein]
Waar ben je, zeg me mijn leven waar ben je.
Mijn hart sterft van verdriet om zijn afwezigheid.
En hij die goed mompelt dat hij zijn onschuld heeft verloren
vergrendelt mijn angst en zo lijd ik boetedoening...(x2)

(de orti)