Verónica (Estación VI)

Er is in Hem geen schijn
Er is in Hem geen schoonheid
Geen enkele schoonheid die kan aantrekken
Onze blik

Er is geen gezicht dat bevalt
De gelaatsuitdrukking is vervormd
Kennis van verdriet, veracht, voor niets gewaardeerd

Dit is de Zoon van God
Die onze zonden draagt
Vervulde genade
Reinig mijn arme binnenste
Ik wil alleen maar jou leven
Hou van en laat me liefhebben

Dat elke druppel bloed
Die je voorhoofd aanraakt, gewist wordt
Klein en onbeduidend, voltooide overgave
Bloedliefde, mijn minnaar
Verander me in jouw doek
Tattoo je gezicht, doordrenk het zonder angst
Verdrink het in je bloed
En dat ik jouw doek mag zijn, dat is mijn diepste verlangen
Ik heb dorst naar elke druppel

Laat die druppel zijn
Die in zijn eenvoud
Zo mooi het universum weerspiegelt
Reinig mijn ik, en laat niets achter
Ik smeek je, tattoo je gezicht
In mijn ziel

Dit is de Zoon van God
Die onze zonden draagt
Vervulde genade
Reinig mijn arme binnenste
Ik wil alleen maar jou leven
Hou van en laat me liefhebben

Dat elke druppel bloed
Die je voorhoofd aanraakt, gewist wordt
Klein en onbeduidend, voltooide overgave
Bloedliefde, mijn minnaar
Verander me in jouw doek, tattoo je gezicht
Doordrenk het zonder angst, verdrink het in je bloed
Dat ik jouw doek mag zijn, dat is mijn diepste verlangen
Ik heb dorst naar elke druppel