Arenas de Soledad

Opnieuw beginnen
Zonder bestemming en zonder te hebben
Een zekere weg die me leert niet de hoop te verliezen
En ontsnappen aan deze pijn zonder te denken aan wat was
Hoe lang houdt een hart vol zonder de klop van geloven?

[refrein:]
In het mooie, in de waarheid van de hoop
Van deze dorst om te beminnen
In de gevoelens die blijven hangen
Dromen die voortduren
En ik zocht en klom en was gevangen tussen de vleugels van de liefde
Zonder afstand en zonder herinneringen
In het zand van deze eenzaamheid

Gevangen in een gebroken stilte
Kinderen van de dageraad
Die nooit dat licht bereikte, zo verward in het genot
En ik sluit mijn ogen, alleen om te begrijpen
Hoe lang houdt een hart vol zonder de klop van geloven?

[refrein x2]