Adiós

Zuchten beiden hetzelfde
En zijn nu deel van een verre regen
Verwar het niet, wrok helpt niet
Het zijn spasmes na het vaarwel

Je zet treurige nummers op om je beter te voelen
Je essentie is zichtbaarder
Van dezelfde pijn
Zal er een nieuwe dageraad komen

Misschien vulden ze de behoefte
Maar er zijn leegtes die niet gevuld kunnen worden
Ze kenden de diepte niet
Totdat het op een dag niet meer ging

Je bleef wachten op echo's die niet terugkomen
Drijvend tussen afwijzingen
Van dezelfde pijn
Zal er een nieuwe dageraad komen

Zich afscheiden van de soort
Voor iets hogers
Het is geen arrogantie, het is liefde

Het is geen arrogantie, het is liefde
Kunnen zeggen vaarwel
Is groeien