Tus Huellas

Ik ging je sporen volgen
Langs de rand van de zee
Een vroege ochtend toen ik je ging zoeken

Iets verderop zeiden de sporen me
Dat je iemand had ontmoet
Je sporen verloren daar

Hij droeg je in zijn armen, dat is logisch om te denken
Daar verloren ze zich, met de golven van de zee.

Oh, wat een pijn, wat een verdriet
Wat een verdriet geeft de liefde ons
Soms is het zeker
En dan komt de pijn

Oh, wat een pijn, wat een verdriet
Wat een verdriet geeft de liefde ons
Soms is het zeker
En dan komt de pijn.

Daar bleef ik, daar wachtte ik
Trillend in mijn eenzaamheid
De golven van de zee zongen
Proberend me te kalmeren

Ik huilde toen ik in de verte zag
Dat ze aan het vissen waren
Je kwam blij met je vader
Hoe kon ik dat twijfelen.

Er is geen pijn of verdriet
De zorgen geven geen liefde
Als je zeker van de liefde bent
Komt de pijn niet

Er is geen pijn of verdriet
De zorgen geven geen liefde
Als je zeker van de liefde bent
Komt de pijn niet.