Se Parece Tanto A Ti

Wie zegt nooit een leugen
Om een liefde te behouden
Wie verzint nooit een verhaal
Om pijn te vermijden

Wie bevochtigt zijn lippen niet met anderen die naar honing smaken

Wie valt niet voor de verlangens
En eindigt als ontrouw...

Alles in stilte herinneren
Als vreemden voelen we ons

Stap voor stap beschrijven we
Met cynisme vergelijken we
En die twijfel die ons kwelt
En die ons overvalt en verstikt
Jouw zintuigen worden kwetsbaar
Het martelt ons, het verraadt ons
En niet weten wat beter is
Terwijl je slaapt, vertel je het:

Liefde leek zó veel op jou,
Dat ik het verlangen in mijn lichaam niet kon verbergen, dat ik je moest liefhebben
Ik voelde de behoefte om me over te geven,
Ik voelde angst, ik voelde het gewicht van de mogelijkheid om te falen
Het was als thuiskomen voor mijn reis
Als opnieuw beginnen, na een teleurstelling,
Als de aanrakingen vooruitlopen op het moment dat we dachten te trouwen
Of de melodie voelen voordat we dit lied maken
Alsof de nacht iets langer duurde in plaats van de dageraad
Alsof de regen viel zonder voorbode als de zon schijnt
Alsof de droom veel eerder uitkomt dan de dood
Alsof het kind veel eerder huilt dan geboren te worden

Liefde leek zó veel op jou,
Dat de naam gelijk was
En dezelfde haast als ze gewoonlijk liepen
En zelfs in de glimlach leken ze zo gelijk
Ik voelde angst, ik voelde het gewicht
Van weer verliefd willen worden...

En ik zou haar niets anders kunnen zeggen als ik haar zie,
Dat ik haar mis, dat ik aan haar denk
En ik zou haar niets anders kunnen zeggen als ik haar zie
En je blijft in mij leven, ik zou je gelukkig willen maken en kan het niet
En ik zou haar niets anders kunnen zeggen als ik haar zie
Dat ik niet degene ben die in dit geval beslist
Daarom de reden en de oorzaak van mijn falen
En ik zou haar niets anders kunnen zeggen als ik haar zie
Dat ik haar mis, dat het me spijt

En ik zou haar niets anders kunnen zeggen als ik haar zie
Dat het me spijt, ohhh