Me Siento Tan Sola

Ik had angst om te zijn
Zo alleen met z'n tweeën
Ik begon te trillen
Toen hij naar me toe kwam
Ik voelde dat ik geen wil meer had
Ik zei nauwelijks nee
En hij begon me uit te kleden

En ik begon te huilen
Kort na het einde
Zijn ogen, zijn afscheid
Gaven me de waarheid
Ik wist dat hij niet voor mij zou zijn
En ik wel voor hem
Ook al zie ik hem nooit meer terug
Ook al zie ik hem nooit meer terug

Kort daarna
Kreeg ik een nieuwe angst
Mijn lichaam veranderde
Met een revolutie
Ik was het wachten zat
Op wat elke maand komt
Het was toen dat ik begreep
Dat er iets in mij groeit

En ik zou willen huilen
En ik zou willen schreeuwen
Dat ik me zo alleen voel
Dat ik bijna zweer dat mijn engel me heeft verlaten
Dat de zon me ontloopt om mijn pijn niet te zien
En mijn grootste troost
Maakt me zo bang
Het beweegt en groeit in mijn lichaam

En het huis beefde toen papa het hoorde
Je moet het verliezen, dat was zijn bevel
Want de grote maatschappij
Mag er niet van weten
De klappen deden me minder pijn
Dan mijn eenzaamheid
Zij steunde hem ook
In wat hij besloot
En ze lieten me duizend keer weten dat ik hen teleurstelde
Ik was het zat om te horen
Over de eer die ik verloor
Wat ik verloor was een liefde
Wat maakt het uit als ik me slecht voel
Wat maakt het uit als ik me slecht voel

En ik zou willen huilen
En ik zou willen schreeuwen
Dat ik me zo alleen voel
Dat ik bijna zweer dat mijn engel me heeft verlaten
Dat de zon me ontloopt om mijn pijn niet te zien
En mijn grootste troost
Maakt me zo bang
Het beweegt en groeit in mijn lichaam

Het deed pijn om te beslissen dat ik vandaag hier wegga
Naar een plek zonder koude maan
Waar ik niemand kwets
Met mijn aanwezigheid
Waar de onschuld kan herboren worden
Waar de onschuld kan herboren worden
Waar de onschuld kan herboren worden